Yazarlar

Eko-Uygarlık Kavramı Üzerine Bazı Ön Tezler*

Eko-Uygarlık Kavramı Üzerine Bazı Ön Tezler* (I) – Çeviri

John Bellamy Foster, Observatorio de la Crisis (kriz gözlemevi),

İngiltere'de dokuzuncu yüzyılda Sanayi Devrimi'nde Newcastle, kömür teknolojisinin merkeziydi. “Newcastle'a kömür getirmek” beyanında, bir şeyin zaten bol miktarda bulunduğu bir yere gereksiz yere götürüldüğünü belirtmek için söylendiği söylendi.

 

Batılı bir düşünürün Çin'deki bir izleyici kitlesine ekolojik uygarlık (veya eko-uygarlık) hakkında konuşması, Newcastle'a kömür getirmektir, çünkü özelliğin en çok özellikleri Çin'dir. Bununla birlikte, eko-uygarlık kavramının özünde Marksizm'e ait olduğunu gösteren bir örnektir. Bu nedenle bu yazı eko-uygarlık sistemi geniş bir ekolojik Marksist perspektiften incelemeye yönelik olacaktır. Bu anlamda, eko-uygarlık üzerine ön tezimin çıkışı.

 

 

(1) Ekolojik uyum kavramı Marksist kökene sahiptir ve bileşiminin sosyalisttir. 1970'lerin sonları ve 1980'lerin Sovyetler Birliği'nde, Karl Marx'ın ekolojik ürünlerinden oluşan düşüncelerden ilham alan sistematik bir olarak ortaya çıktı ve hemen çinli perspektifler tarafından benimsendi. Batı'da bugün bile neredeyse hiç konuşulmuyor, zira kapitalist medeniyet anlayışından ve modernitenin Avrupa merkezci vizyonlarından kökten uzaklaşmıştı. 1

 

(2) Eko-medeniyetin temel bakış perspektifi, Marksist düşünürlerden Joseph Needham ve Samir Amin'in Avrupa merkezciliği eleştirilerinde tanımladıkları gibi, erken modern medeniyetlerin normlarında veya organik-maddi dünyayla insan ilişkileri kavramlarında derin köklere sahiptir.

 

Bu organik-materyalist görüş açısı, Eksenel Çağ olarak bilinen dönemde, özellikle Helenistik uygarlıkta ve MÖ beşinci ve üçüncü yüzyıllar arasında Çin'de Savaşan görüntü döneminde ortaya çıktı. Marx, kopan organik-materyalist bir bakış açısını benimsemiş, Epikürcü materyalist felsefeyle karşılaşmaları sayesinde Batı aralıkları ve Avrupa merkezci modernite anlayışlarından uzaklıklararak, insanların parçaları kendi araçlarılık eden varlıklar olarak gören bir anlayış geliştirmiştir. 2

 

 

 

Bununla birlikte, bunların çoğu daha sonraki Marksizm'e batmış ve Batı Marksist'in gelecekteki geleneğinde tamamen kaybolmuştur. Çin'de, Taoizm'den (Epikürcülükle paralel olan), Konfüçyüsçülükten ve Neo-Konfüçyüsçülükten medeniyetin sürekliliği, Çin'i özellikle Marx'ın ekolojisine ve ekolojik perspektiflerine daha açık hale getiren bu erken organik materyalist vizyonların sürdürülmesi yasaktır. 3

 

(3) Eski ürünlerin köklerine sahip olmasına rağmen, karşılığındaki bir standart perspektif olarak ekolojik uygarlık, devrim sonrası toplumun ve sosyalizmin gelişiminin bir ürünüdür.

 

Marx'ın metabolik yarı teorisinde somutlaştırılmış sürdürülebilir insani gelişme vizyonunun bir parçası olan, kendi kendine aracılık eden doğa varlıkları olarak insani olarak yansıtılır. Bu yaklaşım, eko-uygarlığın modernizm öncesi veya postmodernizmin doğrudan bir ürünü olduğu ya da bazı Çinli ekoloji teorilerinin öne çıktığı gibi, geleneksel uygarlıktan tarım uygarlığına, endüstriyel uygarlıktan ekolojik uygarlığa yayılan bir dizilimle açıklanabileceği patlamaları reddeder. 4

 

(4) Çin'deki sosyalist ekolojik uygarlık unsuru, bu kapsamda ve eksiksiz biçimde içerir.

 

Sosyalist ekolojik uygarlık, sosyalizm içinde bir gelişme olarak düşünülmelidir. Daha da önemlisi, “kapitalist ekolojik uygarlık” diye bir kavram olamaz, çünkü kapitalizmin doğası gereği doğaya ve ekolojiye yabancıdır ve onu yok eder. O halde, sosyalist ekolojik uygarlık sözünü vermek, hem özsel hem de ekolojik sürdürülebilirliği içeren sürdürülebilir insani gelişmenin tam gelişimi olarak sosyalizmden söz etmektir. İnsanlığın doğası ile uzlaşmasını ifade eder.

 

(5) Ekolojik uygarlık, Çinli Marksistlerin “insanlık ve doğa arasındaki uyumlu varoluşun modernizasyonu” olarak sundukları amaç işaret eder.

 

Bu, sosyalizmin temel dayanaklarına dayanmaktadır. Bu nedenle bir mekanizma formülü olarak ve Batı'da tamamen teknokratik bir proje olarak sözde ekolojik modernleşmeye karşıdır. (5) Aynı zamanda, ekolojik bir dönüşüm için uygun olan aynı teknolojilerden tamamen benimser, ancak farklı sosyal bölgelerdeki sosyalist ilkelere uygun olarak kullanılır. Burada önemli olan, Çin Marksızmı ve ekolojik ürünün özünden farklı modernleşme anlayışıdır. 6

 

(6) Çin'de sosyalist ekolojik teori tarafından üretilen “yaşam evrensel” ekolojik, ekolojik uygarlığı üretmek için esastır.

 

Üç bileşen vardır: (1) ekosistemlere dayalı yaşam sistemi; (2) “insanlık ve doğa yaşam topluluğu”; ve (3) “Dünyadaki insani yaşamın izlediğiu”, bu da “paylaşılan bir gelecek” oluşturan diyalektik bir sentez. 7 Yirminci yüzyılın başlarında yaşamış büyük Amerikalı çevreci Aldo Leopold şöyle yazdı: “Toprağı kendimize ait bir meta olarak gördüklerimiz için seçimleri yapıyorduk. Toprağımıza ait bir topluluk olarak gördüğümüzde onu sevgi ve saygıyla kullanabiliriz” dedi. Leopold, “topluluğun sınırını” genişleten bir toprak etiği önerdi… toprakları, suları, çiçekleri, hayvanları veya topluca dünyayı” dahil etti. 8

 

Marx, hiç kimsenin dünyanın sahibi olmadığı, hatta gezegendeki tüm ülkelerin ve tüm insanların bile yerkürenin sahibi olmadığı, sadece “kullanıcı, faydalanıcıları” ve bunu gelecek nesillere iyi bir aile reisi olarak daha iyi bir halde ayırmaları gerekiyor.”9