Şengal’de demokratik entegrasyon dönemi
YBŞ Sözcüsü Hadî Îlyas, Irak ile varılan tarihi anlaşmanın perde arkasını anlattı. Demokratik entegrasyonun resmi bir güvence olduğunu vurgulayan Hadî Îlyas, bu adımın fermanın yaralarını sarma, göçmenlerin dönüşü ve Özerk Yönetim kurumlarının yasal statüye kavuşması şartına bağlı bir kazanım olduğunu altını çizdi.
07/11/2026 09:50 | Son Güncelleme : 19/11/2026 22:34 | Okunma Sayısı : 61 | Super Admin
Şengal’de demokratik entegrasyon dönemi: Bu anlaşma resmi bir güvencedir
![]() |
YBŞ Sözcüsü Hadî Îlyas, Irak ile varılan tarihi anlaşmanın perde arkasını anlattı. Demokratik entegrasyonun resmi bir güvence olduğunu vurgulayan Hadî Îlyas, bu adımın fermanın yaralarını sarma, göçmenlerin dönüşü ve Özerk Yönetim kurumlarının yasal statüye kavuşması şartına bağlı bir kazanım olduğunu altını çizdi.
Ortadoğu’da derinleşen krizler ve yeniden dizayn hesapları arasında Êzidî toplumu tarihsel bir dönemece girdi. 2014’te DAİŞ saldırılarıyla yaşanan 74’üncü fermanın ortasında kendi varlığını korumak adına Şengal Direniş Birlikleri (YBŞ) ve Şengal Kadın Birlikleri (YJŞ) adı altında savunma hattını oluşturan Êzidîler, tüm savaşçılarıyla bağımsız askeri statüsünü noktalayarak, demokratik bir temelde Irak federal güvenlik sistemine entegre olma kararı aldı. Ancak bu adım bir teslimiyet veya geri çekilme değil, Êzidî toplumunun kendi özgünlükleriyle kamusal alanı dönüştürme iradesini ifade eden "Demokratik Entegrasyon" fikrinin sahada ete kemiğe bürünmesi oluyor.
Zira DAİŞ saldırıları başladığında yalnız bırakılan ve kaderine terk edilen Êzidîler, bu karanlığı tarihi bir direnişle püskürttü. Ve geçen 12 yılda kendi topraklarını savunan Êzidîler, bu mücadeleyle Irak ile hukuki sözleşmeyi sağladı. DAİŞ saldırılarının ardından kurulan YBŞ ve YJŞ’nin geçen 12 yıllık mücadelesini ve Bağdat ile demokratik entegrasyon anlaşmasına giden süreci YBŞ Sözcüsü Hadî Îlyas, ile konuşmuştur
Demokratik entegrasyon anlaşmasına "tasfiye ve teslimiyet" tanımlamalarını kesin bir dille reddeden YBŞ Sözcüsü, güçlerinin varlığını koruyacağını, Şengal ve çevresinde yerel taburlar ve polis gücü olarak resmi bir statüye kavuşacağını, ayrıca YJŞ’nin kadın öz savunma kimliğini iç güvenlikte sürdüreceğini vurguladı. Hadî Îlyas, 9 Ekim dayatmasına karşı Êzidîlerin artık kendi iradeleriyle doğrudan Bağdat’la masada olduğunu belirterek, bu entegrasyonun 530 şehidin tanınması, kayıpların bulunması, göçmenlerin dönüşü ve Şengal Özerk Yönetimi kurumlarının anayasal statüye kavuşması şartına bağlı kurucu bir eşik olduğunun altını çizdi.
Irak Ordusu ile Şubat ayında başlayan entegrasyon görüşmeleri, 26 Ekim’de ortak basın toplantısıyla ilan edildi. Şu ana kadar somut olarak hangi aşamaya gelindi?
Şubat ayında en üst düzeyde, Cumhurbaşkanı, Başbakan, güvenlik bürokrasisinde yetkili isimlerle görüşmeler oldu. 26 Ekim’de ortak bir açıklamayla duyurma noktasında geldik. Şehit anneleri, din alimleri, aşiret önderleri, Musul’dan birçok isim, müsteşarlar ve ordu içinde yetkili birçok isimin huzurunda oldu. Süreç başladı ve artık aşama aşama devam edecek. Bundan sonraki süreç güçlerin yerleştirilmesi… Hangi güç ne kadar sayıyla nerede olacak, iç güvenlik, savunma gibi görevler belirlenecek. Bundan tartışıldı zaten. YJŞ’nin statüsü nasıl olacak, Êzîdxan Asayişi’nin statüsü nasıl olacak? Çok sayıda yaralımız var, yaklaşık 530 şehidimiz var, resmen kabul edilmesi gerekiyor. Irak şehidi ilan edilmeli. Yaralıların durumu da aynı şekilde. Önümüzdeki yıla kadar adım adım uygulanmalı. Şimdi ise güçlerin yerleştirilmesi süreci var. İsimler gönderildi artık sayı belirlenecek, önümüzdeki iki ay içinde, yılbaşına kadar tamamen netleşecek.
Şengal ile Bağdat arasındaki demokratik entegrasyon anlaşması bir bütünleşme mi, koordinasyon mu, ortak konuşlanma mı, merak ediliyor, biraz açar mısınız? Zira birçok çevre tarafından doğru anlaşılmadığı görülüyor, hatta bir saldırıya dönüştüğünü görüyoruz, affınıza sığınarak söylemek istiyorum, “teslimiyet” yorumları yapanlar dahi var…
Bu anlaşma toplumumuzun çıkarınadır, halkımızın çıkarının olmadığı bir adım atmayız. Êzidîlerin tüm siyasi partileri, Êzidî toplumu bunu bir başarı olarak karşıladılar.
Yeni Başbakan Ali Falih ez-Zeydi’nin göreve gelmesinin ardından aslında uluslararası bir karar olduğunu söyleyebilirim, Irak’taki tüm silahlı güçlerin orduya dahil olması gündeme geldi. Şüphesiz 2014’ten bu yana biz de bir güç olarak varlığımızı sürdürüyoruz. Şimdi entegrasyon denilince varlığımızı sonlandırmadık, böyle değil. Birçok kişi yanlış anlamış, kendimizi feshettiğimiz şeklinde anladı ancak böyle bir durum yok. Sadece isim olarak YBŞ, devlete resmi olarak katıldı ve hakları tanınacak. Bu çok daha önce yapılmalıydı. Bu anlaşma toplumumuzun çıkarınadır, halkımızın çıkarının olmadığı bir adım atmayız. Êzidîlerin tüm siyasi partileri, Êzidî toplumu bunu bir başarı olarak karşıladılar. 2014 yılından bu yana, fermandan şimdiye kadar bir süreç var, savaşçılarımızın statüsü tanınıyor, şehitlerimiz, yaralılarımız kabul ediliyor. Bu bir son değil, yeni bir dönem, halkımıza, güçlerimize hizmet edecek ve bizi daha da güçlendireceğine inanıyoruz.
YBŞ ve YJŞ güçlerinin varlığı ve özgün kimliği, Irak güvenlik mimarisinin neresinde konumlandırılacak?
YBŞ ve YJŞ isim olarak kalmayabilir. Örneğin Rojava’da Hesekê Tugayı, Qamişlo Tugayı, Dêrîk Tugayı, Kobanê Tugayı, Efrîn Tugayı var. Burada da öyle bir sayı olmayabilir ama benzer bir yöntem olacak. YBŞ ve YJŞ isimleri olmayabilir ama örneğin, Tilqeseb taburu, Tilezer taburu, Xanesor taburu, Sinonê taburu, Êzidî Mezarlığı’nı koruma taburu, iç güvenlik güçleri gibi… Bu isimle Bağdat’ın resmiyetine kavuşturuluyor. Şirta’nın güvenliği için büyük bir güç olabilir, büyük bir güç iç güvenlik için de olabilir. İsim olarak kalmayabilir ama güç olarak şüphesiz kalacak. Biz yine aynı savaşçılarız, biz Mam Zekî’nin ardıllarıyız, Mam Seîd’in, Zerdeşt yoldaşın, Şehit Dijwar’ın, Azad’ın, Çeko’nun ve son şehidimize kadar hepsinin ardıllarıyız… Bu yolda yüzlerce şehit verdik, yüzlerce yaralımız oldu. Birçok komutanımız bu uğurda canını verdi. Bu nedenle tükendiğimi anlamına gelmiyor. Tam aksine resmiyet kazandık, dışardan YBŞ’nin resmi olmadığı bahaneleri ortadan kalktı. Şengal’i ziyaret etmek isteyenler vardı, Şengal’i görmek isteyenler, katliamın izlerini görmek isteyenler vardı, ama YBŞ’nin resmi bir güç olmaması gerekçesiyle gelemedi. Bu anlaşma elimizi güçlendiriyor, artık resmi bir gücüz. Bu nedenle tekrar ediyorum, bu bir son değil, biz Şengal’deyiz, Şengal coğrafyasına yayılacağız ama sadece isim değişiyor.
İsmi değişse de gücünüzü koruyacağınızı söylediniz, Bağdat ile görüşmelerinizde bu iradenin korunması için kırmızıçizgileriniz neler?
“Toplumuza yönelik bir saldırı karşısında hazırız, 2014 yılından sonra gördük, Êzidî toplumu dışında kimse Êzidî toplumunu savunamaz. “
Şüphesiz var. Yıllardır görüşmeler oluyordu, bu süreç çoktan başladı diyebiliriz. İlk görüşmelerde toplumuzu savunmak için bu gücün Şengal ve çevresinde kalması noktasında anlaşmazlıklar oldu. İlk görüşmelerde gücümüzün tek tek yerleştirilmesi yaklaşımı vardı. Bu bizim kırmızıçizgimizdi. Bu bir bitiş anlamına gelirdi. Ancak bugün böyle değil. Özellikle altını çiziyorum, toplumuzu savunmak bizim için esastır, başka bir amacımız yok. Toplumuza yönelik bir saldırı karşısında hazırız, 2014 yılından sonra gördük, Êzidî toplumu dışında kimse Êzidî toplumunu savunamaz.
Peki, anlaşma nasıl uygulanacak, güçlerinizin statüsü ne olacak? Bir de Şengal’in asayişi var. Dışardan güçler gelecek mi, yoksa YBŞ ve YJŞ güçleri mi asayişi sağlayacak?
Anlaşma sonrası büyük ihtimalle güçlerimizin bir bölümü polis olacak ve iç güvenliği sağlayacak. Şüphesiz birçok savaşçımız yıllarda komutanlık yaptı, birçok savaşçımız uzmanlaştı, bu nedenle devlet bu hakkı tanımalı ki komutanlık görevini sürdürmeli. Bu çalışmayı yürütecek rütbenin tanınması gerekir. Zaten şimdi Şengal’de iç güvenlik birimlerinde polis olarak yer alanların yüzde 80’i Êzidî. Yine ordu içinde de Êzidîlerin büyük bir bölümü yer alıyor. Güçlerimizin de yer almasıyla yüzde 90 Êzidîlerden oluşacak. Yani asayişin adı değişecek, polis olacak. Burada da esaslı görevlerde arkadaşlarımız yer almalı. Ortak olmalı ki iç güvenlik sağlansın.
Bir diğer soru işareti "Silahların devlet tarafından kontrolü" maddesi… Bu pratiğe nasıl yansıyacak?
Silahların kontrolü meselesi, örneğin birçok kez Irak içindeki güçlerden bölge devletlerine yönelik saldırılar oluyordu hem drone hem diğer silahlarla saldırılar… Devletin söylediği silahlar YBŞ’nin elinde yok. Mesela ağır silahlar, tank, top, kaytuşa elimizde yok. Ferdi silahlarımız var, eğer devlet onları da alırsa, asker silahsız olmaz. Resmi olarak tanıdıktan sonra hem iç güvenlik güçlerine hem diğer güçlere kalaşnikof, BKC (Biksi), kadife, birkaç doçka vermeli. Bu silahlarımız var, resmiyet olduktan sonra bu da devletin envarterine yazılır ve Şengal’de, elimizde kalır. Söylediklerim dışında elimizde silah yok.
Burası Ortadoğu, her türlü senaryoya açık bir alan. DAİŞ saldırılardan sonra da birçok saldırı yaşandı. Sahada olası bir provokasyona veya güvenlik krizine karşı nasıl bir ortak mekanizma işletilecek?
|
|
Elimizdeki silahların devlete yönelik bir tehdidi yok, diğer bölge devletleri için de bir tehdit barındırmıyor. Türkiye’nin bize yönelik, komutanlarımıza ve güçlerimize yönelik birçok saldırısı oldu. Bizi bir tehlike olarak değerlendiriyorlardı. Türkiye’ye 100 kilometre uzaklıktayız, sınırında da değiliz. Resmi olarak tanındıktan sonra devletin de hem havadan hem diğer saldırılara karşı bölgenin güvenliği almalı. Bir diğeri ise devletin bilgisi dışında silah kullanılmamalı. Silahın devletin elinde olmasının anlamı budur, tüm silahların devlete teslim edilmesi anlamına gelmiyor. Devletin bilgisi dışında silahın kullanılmaması derken, bizim başka bir bölge için silahları kullanmamayı kast ediyorum. Artık resmi statüye kavuşuyoruz, devletin bilgisi dışında ya da olası bir tehlike dışında silahlar kullanılmayacak.
Açıklama sonrası KDP’den itiraz geldi. 9 Ekim 2020 anlaşmasının uygulanmasını istedi. Nasıl değerlendiriyorsunuz? 9 Ekim Bağdat-Hewlêr arasındaki anlaşma neden uygulanmadı, siz neden karşı çıktınız? Bu süreci 9 Ekim’den ayıran temel fark nedir?
“Biz fermanın küllerinden doğduk, bunu herkes bilmeli, KDP de bilmeli Irak da bilmeli. Biz Êzidîler, dostlarımızın desteğiyle silahlandık ve savaştık, topraklarımızı, aynı zamanda Irak topraklarını savunduk ve özgürleştirdik.”
Êzidî toplumunun çıkarlarını gözetmeyen hiçbir şeyi kabul etmiyoruz. Bağdat ile Hewlêr arasındaki anlaşmada Êzidîlerin hiçbir çıkarı yoktu, kaldı ki anlaşmada Êzidîler bile yoktu, Êzidîlere dayatılıyordu. Bu bir dayatma olunca, Êzidîlerin çıkarları olmayınca, geçmişte de kabul etmedik, şimdi de kabul etmeyiz. Durum yavaş yavaş değişiyor. KDP ilk günden beri YBŞ karşıtlığı yapıyor. Biz ne pêşmerge kontrolündeyiz ne devletin kontrolündeyiz. DAİŞ geldiğinde herkes Êzidîleri yalnız bıraktı, pêşmergeler buradaydı gittiler, Êzidîleri yalnız bıraktılar, Irak devleti buradaydı Êzidîleri yalnız bıraktı. Biz fermanın küllerinden doğduk, bunu herkes bilmeli, KDP de bilmeli Irak da bilmeli. Bu şekilde kuruluşumuzu deklare ederek, evimizdeki ferdi silahları kuşanarak DAİŞ’e karşı savaştığımızda, o zaman Irak’ın yüzde 30-40’ı DAİŞ’in kontrolüne geçmişti. Biz Êzidîler, dostlarımızın desteğiyle silahlandık ve savaştık, topraklarımızı, aynı zamanda Irak topraklarını savunduk ve özgürleştirdik. Bu durumda birilerinin bizim üzerimizden pazarlık yapmasını kabul etmeyiz.
2003 yılında Saddam hükümeti yıkıldığında, KDP buraya geldi. 2014’e kadar, katliam oldu, binlerce kadın, değilsiniz, Êzidîler siz olmadan da siyaset yapabilir, gücü var, siyaseti var, parlamenteri var. Biz Başûrê Kürdistan siyasetine müdahale edersek, KDP de o zaman Şengal’e müdahale edebilir. Êzidî, artık kendi geleceğini belirliyor, kimse Êzidîlerin geleceğini belirleyemez. Bugüne kadar KDP’den fermanın hesabı sorulmadıysa, bu da Êzidîlerin eksikliği… KDP bugün kalkıp Êzidîlerin yaptığı anlaşmayı kabul etmediğini söylüyor. KDP’nin Êzidîlerle ilgili kararlara dahil olma hakkı yok. Êzidîler fermandan sonra kendi yaralarını sarıyor, dermanımızın ne olduğunu en iyi biz biliyoruz. KDP 2003’ten 2014’te kadar buradaydı ve gitti, 2017’de de gitti. O zaman gerek yok. KDP’ye kalsaydı bugün burada olmazdım. Ben Êzidîlerin savunma gücüyüm, toplumumuzun çıkarları neredeyse orada olacağız. Toplum ne istiyorsa onu yapacağız. Biz Êzidî toplumunun gücüyüz, Şengal coğrafyasında kalacağız, bu süreç Şengal’in yeniden inşa sürecinin de başlangıcı olacak. Şimdiye kadar resmi olmadığımız için bahaneler üretiliyordu, artık bahane kalmadı. Biz Irak Ordusu’nun bir parçasıyız. Artık Şengal’in inşası, Êzidî halkının dönüşü, toplu mezarların açığa çıkarılması devletle tartışıldı, Şengal’in idaresinin belirlenmesi, kaymakamı, belediyesi olacak. Artık devlet de bu saatten sonra adım atmalı. erkek DAİŞ’in eline düştü, şimdiye kadar 2 bin 700-3 bin Êzidî kadının akıbeti bilinmiyor, nerede olduklarını bilmiyoruz. Binlerce insanımız tutsak edildi, katledildi, 500 bin insanımız göç etmek zorunda kaldık. Bundan sonra kimsenin bizim üzerimizden pazarlık yapmasına müsaade etmeyiz. KDP neden bizim üzerimizden anlaşma yapsın. Bunu netleştirmek gerekiyor, ben KDP’ye gideyim, o devlete götürsün! Hayır, ben kendim giderim, ben bir iradeyim. 21 bin Êzidî’yi fermanda kaybettik, yaralılar, yaşamını yitirenler, DAİŞ’in eline düşenler… KDP’nin kapısına neden gideyim, doğrudan devletle görüşürüm, ben de Irak’ın bir parçasıyım. Bir diğeri ise KDP, ‘Ben olmadan olmaz’ diyorsa, kusura bakmasın, artık meselenin içinde
Şengal’deki idari yönetime değindiniz. Yerel özerk yönetim, meclisler ve Êzidî toplumunun önde gelen kurumları bu entegrasyon kararını nasıl karşılıyor? Karar alınırken halkın ve yerel yapıların rızası tam olarak gözetildi mi?
Êzidîlerin tüm siyasi partileri, zira Êzidîlerin birçok partisi var.
|
|
Hepsi sıcak bir şekilde karşıladı. Özerk Yönetim de bu sürecin bir parçası. Özerk Yönetim de 2014’ten bugüne belediyeleri ve tüm kurumlarıyla bu topluma hizmet ediyor. Yemeğinden suyundan tutun da temizliğe kadar her hizmeti yapıyor. Onların da hakkı var, belediye de kurumlar da resmi statüye kavuşturulmalı. Hatırlıyorum, 2014’te ferman yaşandı, 2015’te sağlık alanında inşa başladı. Sağlık alanında bugüne kadar hizmet veriyor. Bunlar devlete bağlı kurumlar değil, Özerk Yönetim’in kurumları. Yüzbinlerce insan tedavi edildi. Onların da hakkı tanınmalı. Medreseler var, öğretmenler var, resmi statüye kavuşturulmalı. Kendilerine sorarsanız daha iyi olur ama askeri yapıdan Êzidîlerin kurumlarına kadar, partileri, din alimleri, herkes sıcak karşıladı, kutlama havasında bu anlaşmayı karşıladı.
Bağdat ile görüşmelerinizin sürdüğü kamuoyunca biliniyor, bu görüşmelerde sadece askeri bir entegrasyon mu konuşuluyor, yoksa Şengal'in idari, kültürel ve ekonomik haklarının güvence altına alınması masada yer alıyor mu?
Onlar da sürecin temel başlıklarından biri. Yani sadece askeri değil, entegrasyonun diğer başlıkları içinde yer alıyor. Askeri olduğu gibi siyasi ve toplumsal entegrasyonun nasıl olacağı tartışılıyor.
Bağdat’ın bu yönlü bir yaklaşımı var mı, yoksa sadece beklenti mi? Şu soruyu sormak gerektiğini düşünüyorum: Irak’ın demokratikleşme niyeti var mı?
Beklenti ya da yüzde 100 olacak diyemiyoruz. En üst düzey olan Cumhurbaşkanı ve Başbakan ile görüşmeler yapıldığında, onların kendisi Irak’taki tüm güçlerin devlet bünyesine katılması gerektiğini söylediler. Biz de YBŞ-YJŞ olarak o güçlerden biriyiz. Onlar sözünden döner mi, bilemiyoruz. Amerika anlaşmadan memnuniyeti dile getirdi, Şia ve birçok kesimden partiler buna tanık, bu anlaşma Cumhurbaşkanı ve Başbakan düzeyinde oldu. Onlar yapmazsa, artık onların bileceği… Hatta Türkiye bile iyi bir adım olduğunu söyledi. Irak’ın iç işlerinde en çok yer alan, biri Amerika, diğeri Türkiye, her iki devlet de iyi karşıladı. Devletin en üst düzeyiyle görüştük, açıklamalar yapıldı, bundan sonra devletin ne yapacağı başka bir tartışma…
Irak güvenlik güçleri içerisinde kadın askeri yapılanmalarına yaklaşım nasıl? YJŞ, 2014 fermanından bu yana Êzidî kadınların öz savunmasında tarihi bir rol oynadı. YJŞ bu entegrasyonun içinde yer alabilecek mi?
“YJŞ resmi statüye kavuşturulacak ve çalışmalarını sürdürecek. Yine görevi başında olacak, savaş durumu olmadığı için başka bir çerçevede olacak.”
YJŞ öncü gücümüz. İlk günden bu yana YJŞ, YBŞ ile omuz omuza, onlarca şehidi var, yaralıları var. Her hamle ve operasyon omuz omuzaydık. Şüphesiz Irak için yeni bir durum, anlaşmada zorluk çekilen maddelerden biri de buydu. Irak’ta kadının asker olması durumu yok. Kadın Irak’ta kadınların kontrol edildiği noktalarda yer alıyor, havalimanı gibi, bir merasimde kontrol amaçlı yer alıyor, toplumsal olaylarla bulunuyor. Doğrusu YJŞ’nin durumu yeni bir şey, onlar da ne yapacağını bilemediler. Ancak gelinen aşamada İç Güvenlik Güçleri ve Toplumsal Güçler’de yer alacak. Onun dışında Irak’ta yok maalesef. Ama yine YJŞ’nin savaşçılarından olacak, aynı kişiler olacak. Bu şekilde YJŞ resmi statüye kavuşturulacak ve çalışmalarını sürdürecek.
Somutlaştırmak gerekirse, YJŞ kendi rengiyle ve komuta kademesiyle yer alabilecek mi?
Evet, yine görevi başında olacak, savaş durumu olmadığı için başka bir çerçevede olacak.
Tüm bu süreç sonunda 74 ferman yaşayan Şengal halkı, her zaman acı ve direniş döngüsü içinde yaşadı. Siz de belirttiniz, binlerce Êzidînin akıbeti bilinmiyor, toplu mezarlar var, göç etmek zorunda kalanlar var. Bunlar konuşuldu mu, tüm bu konularla ilgili masada neler var, bir çalışma başlatılacak mı?
Şüphesiz Irak ile konuşuldu. Şimdiye kadar bölge devletlerinin bize yönelik saldırıları vardı, karalayan bir politika vardı. KDP mesela, yine birçok Iraklı siyasetçi, Irak’ın ve Kürdistan Bölgesi’nin kurumları aynı şekilde… Artık devletin bir parçası olacağımız için bir bahaneleri kalmadı. Şüphesiz akıbeti bilinmeyenler, büyük çoğunluğu kadınlar, özel bir komisyon kurulmalı ve tüm ülkeleri ziyaret etmeli. Ayrıca Şengal’in inşası esas bir mesele, bunu devletin önüne koyduk. Artık bundan sonra başlamalı, yeni yıl ile birlikte Şengal’in yeniden inşası başlamalı. Artık kamplardaki halkın dönüşü sağlanmalı. Binlerce yıkık ev var, halk dönemiyor. Bunlar devletle konuşuldu. Yine Şengal’in idaresi, kaymakamlık, belediye, sağlık gibi diğer kurumlar tanınmalı. Özerk Yönetim kendi imkanları dahilinde şimdiye kadar çalışmaları yürüttü, ancak yeterli değildi. Artık devlet bu sorumluluğunu yerine getirmeli.74 fermandan sonra, çetin son fermandan sonra Êzidîlerin yeni bir yaşam hakkı var. Göç, perişanlıktan, felaketten kurtulmalı. Örneğin bir ailesinden 30 kişiyi kaybeden insanlar, Başûr’da kamplarda kalıyor. Artık hiçbir vicdan bunu kabul etmemeli. Yeni yıl ile birlikte bu konuda adımlar atılmalı.
ma
Bunlar da ilginizi çekebilir
Trump, Putin ve Şi'den dört maddelik deklarasyon
ABD, Rusya ve Çin arasındaki görüşme 4 maddelik deklarasyonun imzalanmasıyla sona erdi. Dünyanın dört bir yanında askeri, siyasi, ekonomik hegemonya ve rekabet halinde olan emperyalist devlet liderleri, dünyaya barış ve istikrar getireceklerini ileri sürdü.
11 saat önceUkrayna-Rusya savaşı bitmiyor
Medyascope Yayın Yönetmeni Ruşen Çakır, Ömer Taşpınar ve Gönül Tol, Transatlantik programında Rusya-Ukrayna savaşındaki son durumu, barış ve ateşkes ihtimallerini, ABD'nin dış politikasını ve Avrupa'nın güvenlik politikalarını değerlendiriyor.
2 gün önceFransa’da yeniden grev: Emekçiler ve öğrenciler bir kez...
Fransa'da hükümetin maaş endeksi artışını reddetmesi üzerine kamu emekçileri greve çıktı. Lise ve üniversite öğrencilerinin de desteğiyle ülke genelinde eylemler düzenlendi. Fransa’da gençlik mücadelesi ve emek hareketi bir kez daha sokakta buluşuyor.
2 gün önce



Yargıtay'da kaybolan dosya ile Gürsel Tekin'in alakası var?