‘Birleşik mücadele ve dayanışmayı büyütmek için bir araya gelelim!’

Arama

Arjantin Devrimci K.P'nden Elena Hanonos ‘la Röportaj

Arjantin Devrimci Komünist Partisi Temsilcisi ve kadın hareketinin önemli isimlerinden Elena Hanonos, Milei iktidarının kadınların kazanımlarını gasp etme girişimlerine anlattı, "Sokaklarda mücadele eden bütün kesimleri ve güçleri birleştirmemiz, Milei'ye karşı birlikte durmamız gerektiğini söylüyoruz. Bu nedenle hem toplumsal mücadelelerde hem de seçimlerde hükumetin politikalarına karşı birleşmeyi ve haklarımızı savunmayı öneriyoruz: İşçilerin haklarını, kadınların haklarını ve ülkenin egemenliğini. Partimiz, mevcut durumdan çıkış yolu oluşturmak amacıyla asgari bir program öneriyor" dedi.

29/10/2026 00:34 | Son Güncelleme : 19/11/2026 22:34 | Okunma Sayısı : 83 | Super Admin


Arjantin Devrimci K.P'nden Elena Hanonos ‘la Röportaj
‘Birleşik mücadele ve dayanışmayı büyütmek için bir araya gelelim!’ ad image

Arjantin Devrimci Komünist Partisi'nden Elena Hanonos ‘la yapılan söyleşi

"Haklarımızı mücadele ile kazandık, mücadeleyle savunacağız"

Arjantin Devrimci Komünist Partisi'nden Elena Hanonos-i6ae294ad59b42.png

Arjantin Devrimci Komünist Partisi Temsilcisi ve kadın hareketinin önemli isimlerinden Elena Hanonos, Milei iktidarının kadınların kazanımlarını gasp etme girişimlerine anlattı, "Sokaklarda mücadele eden bütün kesimleri ve güçleri birleştirmemiz, Milei'ye karşı birlikte durmamız gerektiğini söylüyoruz. Bu nedenle hem toplumsal mücadelelerde hem de seçimlerde hükumetin politikalarına karşı birleşmeyi ve haklarımızı savunmayı öneriyoruz: İşçilerin haklarını, kadınların haklarını ve ülkenin egemenliğini. Partimiz, mevcut durumdan çıkış yolu oluşturmak amacıyla asgari bir program öneriyor" dedi.

IVANA BENARİO - Arjantin Devrimci Komünist Partisi (Partido Comunista Revolucionario – PCR), Latin Amerika'nın devrimci geleneğinde uzun bir tarihe sahip partilerden biri olarak, askeri diktatörlüğe karşı mücadeleden kayıp yakınlarının adalet arayışına, işçi ve kadın hareketlerine dek toplumsal mücadelelerin her daim ön saflarında yerini aldı. Kuruluşundan bu yana kadın özgürlük mücadelesinde ve Arjantin'de kadın ve cins özgürlük mücadelesinin yıllık kitlesel buluşmasının örgütlenmesinde etkin rol oynuyor.

PCR temsilcisi ve kadın hareketinin önde gelen isimlerinden Elena Hanonos ile Arjantin ve Latin Amerika'da kadın hareketinin tarihini, faşizme karşı direnişi, kurtuluş mücadelesinde birleşik mücadelenin önemini ve kadınlar arasında ortak mücadele zeminini güçlendirmedeki rolünü konuştuk. Ayrıca, 10-12 Ekim tarihleri arasında düzenlenen ve katılımcı sayısı 100 bini çok aşan Buluşma'da öne çıkan izlenimlerini, kadınların buluşmada dile getirdiği talepleri ve ortak mücadele deneyimlerini ele aldık.

Bu yılki Buluşma nasıl bir ortamda gerçekleşti?

Arjantin'de düzenlenen 39. Ulusal ve Çeşitlilikleri Kapsayan Kadınlar Buluşması, kitlesel katılıma sahne oldu ve belirgin bir hükumet karşıtı karakter taşıdı. Ülkenin dört bir yanından, hatta başka ülkelerden on binlerce kişi Córdoba'ya geldi. Amaç, kadın hareketinin ve feminist hareketlerin haklarımızı ve kazanımlarımızı savunma ve ileriye taşıma kararlılığını ülke siyasetinin merkezine yerleştirmek ve gerici Milei hükumetini teşhir etmekti. Bu, buluşmanın temel gündemiydi ve her şeyden önemlisi, katılımcıları bir araya getiren ortak noktaydı.

Bu acımasız ve rezil hükumetin bizi sürüklediği ekonomik sıkıntılara rağmen, ülkenin dört bir yanından binlerce kadının Córdoba'ya ulaşmak için gösterdiği kolektif çaba muazzamdı. Kadınlardan ve çeşitli cinsiyet kimliklerine sahip kişilerden oluşan gerçek bir insan seli, haklarımızı ve kazanımlarımızı savunma mücadelesini derinleştirme kararlılığını ortaya koydu. Buluşma, Milei hükumetinin gerici politikalarını ve uluslararası ölçekte haklarımıza meydan okuyan aşırı sağı teşhir etti.

10 Ekim Cumartesi günü, Córdoba Örgütlenme Komitesi'nin bütün katılımcıları karşıladığı büyük açılış etkinliği gerçekleştirildi. PCR, Devrimci Komünist Gençlik (JCR) ve içinde yer aldığımız hareketlerden binlerce yoldaşımızla birlikte ülkenin dört bir yanından gelen heyetlerin arasında yer aldık. Kent ve kır işçileriyle, köylü kadınlarla, öğrencilerle, meslek sahipleriyle, ev kadınlarıyla, bilim insanlarıyla, mahalle sakinleriyle, sanatçılarla, sağlık, eğitim ve kültür emekçileriyle ve daha pek çok kesimden kadınla bir araya geldik. Üç gün boyunca Milei hükumetinin politikalarına karşı mücadeleyi birlik içinde sürdürmek için birlikte çalıştık.

Cumartesi öğleden sonra ve pazar günü, bizim "Buluşma'nın can damarı” olarak tanımladığımız atölyeler düzenlendi. Bu yıl atölyelere katılım beklentilerin de üzerine çıktı ve çok sayıda kadın yoldaşımızın bir araya gelmesini sağladı.

11 Ekim Pazar günü öğle saatlerinde, işçi konfederasyonlarının, Sınıfçı ve Mücadeleci Akımın (Corriente Clasista y Combativa – CCC) ve çeşitli toplumsal, sendikal ve siyasi örgütlerin ortaklaşa oluşturduğu bir etkinlik alanı olan "Emekçi Kadınlar Meydanı” etkinliği gerçekleştirildi. Kayıtlı istihdamda çalışan kadınların, halk ekonomisinde emek verenlerin, köylülerin ve yerli halkların talepleri burada bir araya geldi. Buluşma'nın coşkusuyla; ülkenin egemenliğinin savunulması, kadınlara ve farklı cinsiyet kimliklerine sahip kişilere yönelik şiddet karşısında ulusal acil durum ilan edilmesi, halk ekonomisinde çalışan kadın ve erkek emekçilerin tanınması ve desteklenmesi talepleri yükseltildi.

Atölyelerin sona ermesinin ardından pazar öğleden sonra Buluşma'nın ikinci büyük etkinliği olan yürüyüş başladı. Bütün heyetler kendi bayraklarıyla Örgütlenme Komitesi'nin arkasında sıralandı. Coşkulu bir atmosferde on binlerce kişi; pankartlar, bayraklar ve havaya kaldırılmış yumruklarla Córdoba sokaklarında yürüdü. Sloganlar kortejin önünden en arkasına kadar yayıldı. Kitlesel yürüyüşte Milei hükumetine karşı talepler dile getirildi. Hakların ve ülkenin egemenliğinin ortadan kaldırılmasına, devlet üniversitelerine ve kamusal eğitime yönelik saldırılara karşı çıkıldı. Kadınlara yönelik şiddet konusunda acil durum ilan edilmesi de dahil olmak üzere çok sayıda talep yükseltildi.

12 Ekim Pazartesi günü, şiddetli yağmura rağmen başarılı geçen Buluşma'yı tamamladık. 40. Buluşma'nın nerede düzenleneceği de belirlendi. İlk buluşmanın 1986'da gerçekleştirildiği Buenos Aires, bir sonraki buluşmaya da ev sahipliği yapacak. Buluşma'da kadın hareketinin temel tartışma başlıklarının pek çoğu ele alındı. Bu buluşmaların en önemli özellikleri; eşitlikçi ve demokratik bir yapıya sahip olmaları, kendi kendilerini örgütlemeleri, bağımsız kaynaklarla finanse edilmeleri, farklı görüşlere açık olmaları ve devletten bağımsız hareket etmeleridir. Kadınların ve farklı cinsiyet kimliklerine sahip kişilerin bir araya gelerek kendi deneyimlerini, düşüncelerini ve seslerini paylaştıkları kapsayıcı bir alan oluştururlar. Buluşmaların başlıca özneleri işçi kadınlar, köylü kadınlar, öğrenciler, meslek sahibi kadınlar, yerli halklardan kadınlar, sendikacı kadınlar, devrimci komünistler, çeşitli sol örgütlerden ve Peronist hareketten kadınlar, Katolik kadınlar ve herhangi bir örgüte üye olmayan kadınlardır. Her yıl kadın hareketinin bütün çeşitliliği burada kendini gösteriyor.

Buluşma'nın tarihçesi hakkında okuyucularımıza bilgi verebilir misiniz?

Arjantin'deki Buluşma'lar, 1985'te Nairobi'de düzenlenen Dünya Kadın Konferansı sırasında gündeme gelen kadın buluşmaları fikrinden doğdu. O dönemde, konferansa katılan ülkelerde benzer buluşmalar düzenlenmesi önerilmişti. Partimizdeki kadınlar da bu konuda inisiyatif aldı.

İlk buluşma 1986'da gerçekleştirildi. O dönemde henüz "Ulusal Kadınlar Buluşması” olarak adlandırılıyordu ve yaklaşık bin kadın katılmıştı. Yoldaşımız Carmela (Clelia Iscaro), ilk Buluşma'nın örgütleyicileri arasındaydı.

Biz bu buluşmaları, Arjantin'deki güçlü kadın hareketinin omurgası olarak tanımlıyoruz. Çünkü tarihi kazanımların temelleri burada atıldı. Boşanma hakkından ortak ebeveynlik hakkına, kapsamlı cinsel eğitimden yasal, güvenli ve ücretsiz kürtaj hakkına, okullarda cinsel eğitim hakkından farklı cinsiyet kimliklerinin tanınmasına kadar pek çok kazanım, bu mücadelelerin içinde elde edildi.

Buluşmalarını UNA MENOS Hareketinin Doğuşunda Önemli Bir Rol Oynadı

Buluşmalarda kadın cinayetlerine, kadınlara ve farklı cinsiyet kimliklerine sahip kişilere yönelik şiddete karşı yürütülen tartışmalar ve mücadeleler, Ni Una Menos (Bir Kadın Daha Eksilmeyeceğiz) Hareketinin doğuşunda da önemli rol oynadı.

Milei hükümeti, yıllar süren mücadelelerle kazanılmış pek çok programı ortadan kaldırdı veya kısıtladı. Bunlar arasında kadınları korumaya yönelik önlemler, şiddeti önleme programları, kadın sığınma evleri, doğum kontrol yöntemlerine erişim ve cinsel sağlık ve üreme sağlığı programları bulunuyor. Hükümet, Kadın Bakanlığını da tamamen ortadan kaldırdı. Buenos Aires eyaleti, bu tür bir bakanlığı hala bünyesinde bulunduran tek eyalet.

Buluşma yalnızca birkaç gün süren bir toplantıdan ibaret değil. Ülkenin dört bir yanındaki kadınlar, yıl boyunca buluşmaya katılabilmek için adeta karınca gibi çalışıyor. Piyangolar ve çekilişler düzenliyor, empanada* satıyorlar. Birçok eyalet ve bölgede hazırlık toplantıları yapılıyor; bu toplantılara yeni kadın yoldaşlar katılıyor. Geri döndüğümüzde ise buluşma sonrasında bir araya gelerek deneyimlerimizi ve düşüncelerimizi hem katılanlarla hem de katılamayanlarla paylaşıyoruz.

Bu yıl işçi kadınlara ilişkin atölyelere katılım özellikle yüksekti. İşçi sınıfının giderek güvencesizleşen koşulları düşünüldüğünde, bu konunun neden daha fazla önem kazandığı anlaşılabilir. Ücretler enflasyonun çok gerisinde kalıyor ve çalışanların yüzde 45'i kayıt dışı sektörde istihdam ediliyor.

Ruh sağlığına ilişkin atölyelere de yoğun katılım oldu. Bunun, nüfusun yüzde 35'inden fazlasının ciddi ruh sağlığı sorunlarıyla karşı karşıya olduğu yönündeki verilerle bağlantılı olduğunu düşünüyoruz. Kadınlara yönelik şiddeti ele alan atölyeler de son derece önemliydi. Antifaşizm, savaş ve dünya krizi üzerine yapılan tartışmalar da dikkat çekiciydi.

Egemen sınıflar, hiçbir çıkış yolunun bulunmadığı düşüncesini yaymaya çalışıyor. İnsanları birbirine ve ortak mücadeleye duyulan güvenden uzaklaştırarak sorunların ancak bireysel çabalarla çözülebileceği fikrini öne sürüyorlar. Bu yaklaşım, özellikle genç kadınlar arasında umutsuzluk yaratıyor; ruh sağlığı sorunlarını ve intiharları ağırlaştıran koşullara katkıda bulunuyor. Ancak Arjantin halkı, Milei'nin politikalarına karşı mücadele ediyor. Bu mücadeleler farklı biçimler alıyor ve farklı ölçeklerde sürüyor.

Tartışmalar, kadınların ülkenin siyasi durumundan kaygı duyduğunu ve çıkış yolları aradığını gösterdi. Birçok kadın, çözümün ancak kolektif olabileceğine şimdiden inanıyor. "Burada kendimi yalnız hissetmiyorum” sözü, tam da bu anlayışı yansıtıyor.

Tartışmalar, kadın hareketinin küresel gelişmelerle de yakından ilgilendiğini ortaya koydu. Bunun önemli bir boyutu elbette Filistin'le dayanışma. Ancak hareket yalnızca mevcut durumu tartışmakla yetinmiyor; öneriler geliştiriyor ve içinde yaşadığımız sistemden çıkış yolları arıyor.

Sonuç olarak Buluşma'nın, kadın haklarını savunmak ve gerici, faşist politikalara karşı mücadele etmek açısından bugün temel öneme sahip, geniş kapsamlı bir birleşik mücadele zemini olduğunu söyleyebiliriz.

Gelecek yılki Buluşma, seçimlerin yapılacağı bir yılda başkent Buenos Aires'te düzenlenecek. Bu bağlamda kadın hareketinin görevleri sizce nelerdir?

Milei'den artık bıktığımızı söylüyoruz. Onunla hem sokaklarda hem de seçimlerde mücadele ediyoruz. Bu amaçla mümkün olan en geniş siyasi ve toplumsal cephenin oluşturulmasını öneriyoruz.

Bu yılki Buluşma, kadın hareketini ve farklı cinsiyet kimliklerine sahip kişilerin hareketini güçlendirmek, önümüzdeki döneme hazırlanmak açısından önemliydi. Buenos Aires, ülkenin siyasi merkezi ve son derece önemli bir kent. Ancak Buluşma'nın herhangi bir seçim projesinin aracı haline getirilmesini istemiyoruz.

Milei, cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesindeki ön seçimleri kaldırmak istiyor. Bunu başarıp başaramayacağını göreceğiz.

Her 31 Saate Bir Kadın Cinayeti İşleniyor

PCR'li kadınlar olarak kadın özgürlük mücadelesinde hangi konulara odaklanıyorsunuz?

Arjantin Devrimci Komünist Partisi'nden Elena Hanonos-i6ae294ad59b42.png 

Kadın hareketinin bütün alanlarında faaliyet yürütüyoruz: işçi kadınlarla, köylü kadınlarla, yerli kadınlarla ve öğrencilerle birlikte çalışıyoruz. PCR, CCC ve içinde yer aldığımız diğer hareketler aracılığıyla Kadınlara Yönelik Şiddete Karşı Acil Eylem Kampanyası'nı yürütüyoruz. Çünkü Arjantin'de her 31 saatte bir kadın cinayeti işleniyor.

Kadın hareketinin birliğini güçlendirmek için çalışıyoruz. Bu birlik, her yıl 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü'nde, 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü'nde ve 3 Haziran'da sokaklarda kendini gösteriyor. 3 Haziran, Ni Una Menos Hareketinin kitlesel eylem günüdür.

İşçi kadınların hakları için, işten çıkarmalara karşı, insanca ücret ve fabrikalarda kreş açılması için mücadele ediyoruz. Fabrikaların çoğunda kreş bulunmuyor.

Köylü kadınlarla ve yerli halkların kadınlarıyla birlikte toprak ve toprak üzerindeki haklarımız için mücadele ediyoruz. Yoksul mahallelerde açlığa karşı, gençlerle birlikte ise Ni Un Pibe Menos por la Droga (Uyuşturucu Yüzünden Bir Gencimizi Daha Kaybetmeyeceğiz) hareketi içinde mücadele yürütüyoruz.

Milei, kadın hareketini ve farklı cinsiyet kimliklerine sahip kişilerin hareketini doğrudan hedef aldı. Ocak 2025'te Davos'ta yaptığı konuşma, kadın kolektifleri ve LGBTQ+ topluluğunun çağrısıyla Şubat 2025'te düzenlenen büyük antifaşist kitlesel gösterinin ortaya çıkmasında etkili oldu.

Mao'nun sözleriyle: Kadınlar, gökyüzünün yarısıdır. Gökyüzünün bu yarısı hareketsiz kalırsa eski dünyayı süpürüp atması gereken devrimci fırtınalar gelip geçici sağanaklardan ibaret kalacaktır.

Bugün faşizme karşı direnişin düzeyini nasıl değerlendiriyorsunuz? Halkın başlıca talepleri nelerdir? Muhalefet güçleri ve sol nasıl bir konum alıyor?

PCR, JCR ve içinde yer aldığımız kitle örgütleri aracılığıyla, Milei hükümetine son vermek amacıyla geniş bir siyasi ve toplumsal cephe oluşturmak için çalışıyoruz. Hem sokaklarda hem de seçimlerde mücadele ediyoruz.

Milei iktidara geldiğinden beri işçi sınıfı ve halk tek bir gün bile mücadeleyi bırakmadı. Sokaklarda, iş yerlerinde ve kadın hareketi içinde direniş devam ediyor. Milei'nin görev süresi boyunca dört genel grev gerçekleştirildi. Devlet üniversitelerini ve ortaöğretim kurumlarını kapsayan, kamusal eğitimi ve sağlık hizmetlerini savunan çok sayıda kitlesel öğrenci, öğretmen ve işçi gösterisi düzenlendi. Yalnızca Buenos Aires'te düzenlenen ilk üniversite eylemine 1,5 milyon kişinin katıldığı belirtildi. 15 Ekim'de de ülkenin dört bir yanında büyük gösteriler gerçekleştirildi.

Bir diğer önemli mücadele, emeklilerin mücadelesi. Emekliler her çarşamba Kongre binasının önünde gösteri yapıyor. Çoğu zaman polis baskısıyla karşılaşıyorlar ama yılmadan mücadelelerini sürdürüyorlar. Aldıkları gelirler sefalet düzeyinde.

Karmaşık bir siyasi durumla karşı karşıyayız. Peronizm (1) homojen bir hareket değil; kendi içinde çatışan farklı gruplar bulunuyor. Milei'yi destekleyen, ancak kendilerini Peronist olarak tanımlayan valiler var. Bunlar Kongre'de Milei ile işbirliği yapıyor ve hükumetin yasalarının kabul edilmesine destek veriyor. Peronizmin diğer kesimleri ise Milei'ye karşı çıkıyor.

Sokaklarda mücadele eden bütün kesimleri ve güçleri birleştirmemiz, Milei'ye karşı birlikte durmamız gerektiğini söylüyoruz. Bu nedenle hem toplumsal mücadelelerde hem de seçimlerde hükumetin politikalarına karşı birleşmeyi ve haklarımızı savunmayı öneriyoruz: İşçilerin haklarını, kadınların haklarını ve ülkenin egemenliğini. Partimiz, mevcut durumdan çıkış yolu oluşturmak amacıyla asgari bir program öneriyor.

Arjantin, bu tür halk mücadeleleri açısından zengin bir tarihe sahip. Bu deneyimler, 2001'deki büyük halk ayaklanmasında somut biçim kazandı. Devrimci bir yolun önünü açabilecek nitelikte pek çok önemli halk ayaklanması yaşandı. 1945'te Juan Domingo Perón'un öncülüğündeki işçi seferberliği, Arjantin siyasetinde belirleyici bir dönüm noktası oldu. 1969'da ise Cordobazo (2) olarak bilinen büyük işçi ve halk ayaklanması gerçekleşti. Arjantin'in birçok eyaletinde de çok sayıda halk ayaklanması yaşandı. Tarih bize, Arjantin halkının taleplerini kabul ettirmek için başvurduğu mücadele biçimlerinden birinin puebladas, yani kitlesel halk ayaklanmaları olduğunu gösteriyor.

Bugün emeklilerin ve engellilerin haklarını savunan mücadeleleri; kamusal eğitim ve sağlığın korunması için yürütülen eylemleri; işten çıkarmalara ve şirketlerin kapanmasına karşı direnişleri; insanca ücret, barınma, toprak ve iş taleplerini birleştirmeye çalışıyoruz. Amacımız, Milei'nin kemer sıkma, ülkenin kaynaklarını dış güçlere ve sermayeye teslim etme ve baskı politikalarına karşı aktif bir genel grev örgütlemek.

Uluslararası ve ulusal koşullar, devrimci mücadelenin ilerlemesi için fırsatlar yaratabilir. Arjantin'de devam eden siyasi, ekonomik ve toplumsal kriz ile halk kitlelerinin hoşnutsuzluğunun büyümesi, süreç içinde 2001'de yaşanana benzer yeni bir nesnel devrimci durumun ortaya çıkmasına zemin hazırlayabilir. Bu da ulusal ve toplumsal kurtuluş mücadelesinin ilerlemesine katkıda bulunabilir.

Bir diğer buluşma ise geçtiğimiz Temmuz ayında Buenos Aires'te Latin Amerika ve Karayipler Kadınlar Buluşması oldu. Bu buluşma nasıl ortaya çıktı ve amacı nedir? Bu yılki tartışmalar nasıl geçti? Latin Amerikalı kadın hareketinin önümüzdeki döneme ilişkin gündemi nedir?

Bu, Latin Amerika ve Karayipler Kadınlar Buluşması'nın dördüncüsüydü. Birçok kişi bize neden farklı cinsiyet kimliklerine sahip kişilerin de buluşmanın adına dahil edilmediğini sordu. Buna yanıt olarak, kadın özgürlük mücadelesinin kıtanın farklı bölgelerinde farklı biçimlerde geliştiğini söyleyebiliriz. Arjantin'de uzun yıllardır düzenlenen Buluşmalar sayesinde güçlü bir kadın hareketi ve farklı cinsiyet kimliklerine sahip kişilerin hakları için mücadele eden geniş bir toplumsal hareket oluştu.

 

Kadın hareketi bütün ülkelerde aynı hızda gelişmiyor. Örneğin Arjantin, Latin Amerika'da yasal, güvenli ve ücretsiz kürtaj hakkının kazanıldığı öncü ülkelerden biri. Ancak tam da bu nedenle, kıtanın tamamında mücadeleyi ilerletmek büyük önem taşıyor.

Kıtasal Buluşmaların kökeni, 2011 yılında Venezuela'da gerçekleştirilen Dünya Kadın Konferansı'na dayanıyor. Orada, Latin Amerika için kendimize özgü bir buluşma biçimine ihtiyacımız olduğuna karar verdik. Çünkü ortak bir tarihimiz var ve birçok ortak sorunla karşı karşıyayız.

Bu sorunlar, paylaştığımız tarihsel geçmişten ve özellikle İspanya'nın, Brezilya örneğinde ise Portekiz'in sömürgecilik politikalarından kaynaklanıyor. Ülkelerimiz sömürgeciliğe karşı önemli bağımsızlık mücadeleleri yürüttü. Bu mücadelelerin birçoğunda kadınlar da öncü roller üstlendi. Bu nedenle Venezuela'da kendi kıtasal buluşmamızı düzenlemeye karar verdik. İlk kıtasal Buluşma 2015'te Dominik Cumhuriyeti'nde, ikincisi 2018'de Ekvador'da, üçüncüsü ise 2020'de Brezilya'da gerçekleştirildi. Dördüncü buluşma bu yıl temmuz ayında Buenos Aires'te düzenlendi. Bir sonraki buluşma Kolombiya'da yapılacak.

Başlangıçta buluşmalara ağırlıklı olarak ülkelerimizdeki sol ve devrimci partilerden ve örgütlerden kadınlar katılıyordu. Ancak Trump'ın saldırgan politikaları ve sağcı, faşist güçlerin yükselişi karşısında toplumsal tabanımızı genişletmemiz ve komünist olmayanlar da dahil olmak üzere diğer müttefiklerimizle birleşmemiz gerektiğini savunuyoruz. Venezuela, İran ve Küba'ya yönelik saldırılar karşısında ve ülkelerimizin egemenliğini savunmak amacıyla daha geniş katılımlı bir buluşma düzenlemek istedik. Bolivya'da Evo Morales hareketinin parçası olan kadınlar, Şili ve Uruguay'daki ilerici kesimler ve Arjantin'in sendikal ve halk hareketlerinden farklı çevrelere mensup çok sayıda kadın buluşmaya katıldı. Komünist olmasalar da bu kadınların sesleri önemli. Çünkü sokaklarda ve mücadelelerde ön saflarda yer alıyorlar. Bolivyalı kadınlar da bu yılki büyük halk ayaklanmasının deneyimlerini beraberlerinde getirdiler.

Buluşmaya 1.300'den fazla kadın katıldı. Bunların 260'ı, 13 farklı ülkeden gelmişti; geri kalanlar Arjantin'dendi. Katılımcılar Meksika, Honduras, Kolombiya, Venezuela, Brezilya, Ekvador, Bolivya, Paraguay, Dominik Cumhuriyeti, Uruguay, Şili ve Peru'dan geldi. Bizim açımızdan, buluşmanın yalnızca Arjantin'in ağırlıkta olduğu bir etkinliğe dönüşmemesi önemliydi.

Çok başarılı bir buluşma gerçekleştirdik. Kültürel etkinlikler düzenledik, Latin Amerikalı ve Karayipli kız kardeşlerimizle deneyimlerimizi paylaştık ve birbirimizden çok şey öğrendik. On altı farklı konu başlığı altında otuz atölye düzenlendi. Bu atölyelerde zengin ve yoğun tartışmalar yürütüldü; kadınlar mücadelelerini, bilgilerini ve deneyimlerini birbirleriyle paylaştı.

Dördüncü Buluşma'nun Sonuç Bildirgesi'nde de belirttiğimiz gibi:

"Bu buluşma, emperyalist güçlerin ve faşist sağın hem dünya çapında hem de bölgemizde ezilen ülkelere ve halklara yönelik saldırılarını yoğunlaştırdığı bir dönemde gerçekleşiyor. Emperyalistler arasındaki rekabetin giderek arttığı bu ortamda savaş tehlikeleri büyüyor; halkların ve özellikle kadınların hakları tanınmıyor ve geriletiliyor.

Geçtiğimiz aralık ayında Trump, ‘Amerika Amerikalılarındır' anlayışını ifade eden Monroe Doktrini'ni güncelleyen yeni ‘2025 Ulusal Güvenlik Stratejisi'ni kamuoyuna açıkladı. 3 Ocak 2026'da, uyuşturucu kaçakçılığıyla mücadele bahanesiyle Latin Amerika ve Karayipler üzerinde kontrol kurmaya yönelik bir saldırı başlattı. Bunun en açık örneği, Venezuela'ya yapılan askeri müdahale, Devlet Başkanı Nicolás Maduro ile eşi Cilia Flores'in kaçırılması ve Küba'ya petrol tedarikinin tamamen engellenmesiydi…

ABD emperyalizmi Venezuela'ya müdahale ediyor, Bolivya'da Rodrigo Paz'ı açıkça destekliyor ve Küba'yı, ayrıca Kolombiya ve Meksika gibi diğer Latin Amerika ülkelerini tehdit ediyor. Trump, Brezilya'da Bolsonaro lehine açıkça müdahalede bulundu; Arjantin, Honduras, Bolivya, Peru ve Kolombiya'daki seçim süreçlerine de müdahil oldu. Amerika Kalkanı stratejisinin uygulanması için Meksika ve Brezilya hükumetlerini kontrol etmeye yönelik politikalar belirliyor. Bununla eş zamanlı olarak Meksika, Arjantin ve Ekvador'da Palantir gibi yapay zeka şirketleriyle anlaşmalar yaparak toplumsal denetimi, veri ve bilgi manipülasyonunu hedefliyor.

Dördüncü Buluşma'da bir araya gelen kadınlar olarak Filistin halkına yönelik soykırımı kınıyor ve Filistin halkının kendi devletine sahip olma hakkını kararlılıkla savunuyoruz. Emperyalist saldırı savaşlarını ve yabancı düşmanlığına, ırkçılığa ve göçmenlerin suçlu ilan edilmesine dayanan politikaları teşhir ediyoruz.

Bölgemizi kuşatan toplumsal, siyasi ve ekonomik uçurumlara rağmen işçi kadınların ve erkeklerin kitlesel gösterileri, köylü mücadeleleri, yerli halkların topraklarını ve bölgelerini savunma mücadeleleri, kadınların ve gençlerin eylemleri, öğretmenlerin ve öğrencilerin kamusal eğitim için yürüttüğü mücadeleler, yolsuzluğa karşı eylemler ve daha iyi yaşam koşulları için verilen mücadeleler büyüyor. Bolivya halkının isyanı, Latin Amerika halklarının gerici ve teslimiyetçi politikalara karşı ayağa kalkma iradesinin en güçlü göstergelerinden biridir.

Bu tablo karşısında Latin Amerika ve Karayipler halkları direniyor ve mücadele ediyor. Toplumsal gösteriler, sendikal mücadeleler, köylü ve yerli halkların mücadeleleri, öğrencilerin, kadınların, feministlerin ve halk hareketlerinin eylemleri; halklarımızın haklarını savunmaktan ve özgürleştirici alternatifler inşa etmekten vazgeçmediğini gösteriyor.”

*Çeşitli malzemelerle doldurulmuş bir hamur işi

1 Peronizm, Juan Domingo Perón’un 1943’teki siyasal yükselişiyle şekillenmeye başlayan; işçi sınıfının kitlesel desteğini ulusal burjuvazinin kalkınmacı çıkarlarıyla uzlaştıran ve farklı siyasal akımları bünyesinde birleştiren burjuva milliyetçisi bir harekettir. Peronizm, günümüze dek Arjantin siyasetindeki etkisini sürdürüyor.

2 Cordobazo, Mayıs 1969'da Arjantin'in Córdoba kentinde işçiler ve öğrencilerin askeri diktatörlüğe karşı gerçekleştirdiği kitlesel ayaklanmadır.

Etiketler : Arjantin Devrimci Komünist Partisi kadın hareketi Elena Hanonos Emekçi Kadınlar Meydanı şçilerin haklarını kadınların hakları asgari bir programda birleşmek Her 31 Saate Bir Kadın Cinayeti İşleniyor kadın buluşması yeniden ATILIM
Beğendim
Bayıldım
Komik Bu!
Beğenmedim!
Üzgünüm
Sinirlendim
Bu içeriğe zaten oy verdiniz.

‘Birleşik mücadele ve dayanışmayı büyütmek için bir araya gelelim!’ ad image

Bunlar da ilginizi çekebilir

Kolombiya'da yapısal sorun:  Kadına şiddet varken barış...

Kolombiya'da yapısal sorun: Kadına şiddet varken barış...

Kadına yönelik şiddetin Kolombiya’da da yapısal sorun olduğunu belirten LIMPAL Colombia üyesi Diana Salcedo Lopez, kadınların şiddet, ayrımcılık ve cezasızlıkla karşı karşıya kalmaya devam ettiği sürece demokrasi, toplumsal adalet ve barışın mümkün olmayacağını söyledi.

1 gün önce
DEM Parti Kadın Meclisi 25 Kasım Deklarasyonu

DEM Parti Kadın Meclisi 25 Kasım Deklarasyonu

DEM Parti Kadın Meclisi 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü deklarasyonunu Yüksel Caddesi'nde bulunan İnsan Hakları Anıtı düzenlediği açıklamayla duyurdu.

3 gün önce
‘Kadınların birliği toplumun güvencesidir'

‘Kadınların birliği toplumun güvencesidir'

Erkek şiddeti ve katliamlara karşı kadınların birliğini sağlaması ve birbirine sahip çıkması gerektiğini belirten Sêrt’teki kadınlar, “Sadece kendinin değil tüm toplumun savunmasını yapmalı” dedi. Kadınlar, dünyanın dört bir yanında erkek şiddetinin arttığı bir dönemde 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü’nü

4 gün önce
Yorumlar

‘Sansür hayır! Habere Özgürlük ve İnsanca yaşamak İçin..!"